Tagarchief: reliroman

Gansanders broedt!

Vorige week dinsdag was er opnieuw een debat over het bestaan van God, waar we met een kleine afvaardiging van de Dwaze Schare vertegenwoordigd waren. Zoals voorspeld verliep het debat voorspelbaar. Derk heeft wat dat betreft gelijk gekregen. Bovendien ben ik de afgelopen tijd tot de slotsom gekomen dat ik de ontologische vraag naar Godsbestaan (persoonlijke bewuste eerste oorzaak) volledig irrelevant vind.

Lees verder Gansanders broedt!

Advertenties

Zwarte dauw: Genemuiden door de ogen van een buitenstaander

Zwarte dauw van Rachel Visscher (2011) lag onlangs op het tafeltje reliromans in mijn bibliotheek. De introductietekst op de achterkant was veelbelovend, dus ging het boek mee naar huis. Maar helaas, wat een tegenvaller. Hoewel Visscher volgens de achterflap nieuwsgierig was naar de geloofsbeleving van de strenge protestanten in de geboortestad van haar vader, trof ik voornamelijk vooringenomenheid aan. Nogal wat beschrijvende bijvoeglijk naamwoorden doen namelijk ongewenst voorwerk voor de onbevangen lezer, en dat begint al op de eerste pagina’s.
Lees verder Zwarte dauw: Genemuiden door de ogen van een buitenstaander

Ninevé van Rick de Gier: een reliroman vol déjà vus

Terwijl ik dit schrijf, luister ik naar 1999 Revisited van Ponoka, de band van @rick_de_gier. Eigenlijk herinner ik me de jaarwisseling van 1999 op 2000 vooral vanwege de media-aandacht voor de Milennium Bug die nooit kwam. De Gier, naast zanger van Ponoka ook journalist en schrijver, schetst in zijn debuutroman een heel andere beleving van diezelfde jaarwisseling: schijnbaar was er in de evangelische wereld nogal wat vrees en beven over een vermeend Einde der Tijden.

Lees verder Ninevé van Rick de Gier: een reliroman vol déjà vus