Categorie archief: Persoonlijk

Aan alle potentiële christelijke #homoambassadeurs van Nederland

Beste Maarten & Martijn,

Sorry hoor, neem me niet kwalijk dat ik jullie er even tussenuit pik. Niets persoonlijks. Maar ja, de één heeft zichzelf onlangs uitgeroepen tot hetero-christelijke homoambassadeur, terwijl de ander het dinsdag tot CIP.nl schopte met een blog over hoe om te gaan met homo’s in de kerk. Een onderwerp dat op CIP.nl – zoals gebruikelijk – een bommetje deed ontploffen onder de vaste reageerders. Maar dat even terzijde.

Lees verder Aan alle potentiële christelijke #homoambassadeurs van Nederland

Opwekkingslied nummer allerlaatst

Nu Hemelvaart erop zit kan Pinksteren niet ver weg zijn.  En dus trek heel gristelijk Nederland weer en masse naar het grootste christelijke festival dat het land rijk is: Opwekking. En dus ook weer nieuwe opgewekte liedjes.

Geheel in traditie zullen er ook dit jaar weer enkele prachtige liedteksten vakkundig in het Nederlands om zeep worden geholpen. Maar het slob zit er in. Er wordt dit jaar al geen nieuwe kinder-cd meer uitgegeven. Commercieel loopt het voor geen meter meer. Het begin van het einde, vraag maar aan de mensen achter voorheen Flevo. Misschien wel goed ook, na al die jaren. Tijd voor eens echt wat nieuws.

En omdat je er op tijd bij moet zijn met dit soort zaken:
Graag nomineer ik alvast de nummer allerlaatst.

Een  Opwekkingslied in optima forma, dat alle andere liederen in een keer samenvat. Het heeft één regel tekst, die uiteraard de nodige keren herhaalt moet worden. Daarnaast is er ruimte voor een royaal intro, waarbij  werkelijk waar elk instrument z’n solo mee kan pakken. Drie akkoorden. En uiteraard moet ‘ie vertaald worden, dus is hier alvast het Amerikaanstalige origineel:

Kevin Prosch – Praise the Lord, Oh My Soul

 

Gansanders broedt!

Vorige week dinsdag was er opnieuw een debat over het bestaan van God, waar we met een kleine afvaardiging van de Dwaze Schare vertegenwoordigd waren. Zoals voorspeld verliep het debat voorspelbaar. Derk heeft wat dat betreft gelijk gekregen. Bovendien ben ik de afgelopen tijd tot de slotsom gekomen dat ik de ontologische vraag naar Godsbestaan (persoonlijke bewuste eerste oorzaak) volledig irrelevant vind.

Lees verder Gansanders broedt!

Wat gaat er in een kerstpakket?

Het is niet mijn gewoonte om eind februari nog over kerstpakketten te jeremiëren (ik kreeg als kerstpakket een kerststol, ik heb dus niets te klagen). Maar tijdens het opruimen van oudpapier dat ik nog rond had slingeren, werd mijn aandacht getrokken door een flyer uit december van Zending over Grenzen, waarin zij vroegen om geld voor voedselpakketten voor Oost-Europa.

Lees verder Wat gaat er in een kerstpakket?

Te laat!

Ik ben een chronische telaatkomer.

Waar ik ook heen ga, op welke manier dan ook, ik kom altijd en overal te laat. Behalve dan bij mijn geboorte (toen kwam ik veel te vroeg), bij sollicitaties, de eerste drie werkdagen bij een nieuwe werkgever en tijdens de seks, maar dat was het wel zo’n beetje. Oh ja… en afgelopen zondag bij het Concilie der Dwazen. Dat is wat me naast de onderhoudende gesprekken, de bier-en-bitterballen en de uit de hemel op mijn bord nedergedaalde oversized pizza vooral is bijgebleven: dat ik er op tijd was.

Lees verder Te laat!

Een berg in het drijfzand , deel 3

Juni 2014

De interne commissie

In gesprek met de -uiteraard onafhankelijke-  interne commissie van het gesticht die de melding zal onderzoeken krijg ik hoop dat er iets met de melding gedaan zal worden. Er  wordt aandachtig geluisterd naar mijn toelichting. Na een uur wordt het gesprek afgekapt door de voorzitter, ze weten genoeg, het is duidelijk. Ik heb zelf het idee dat ik lang niet alles heb kunnen vertellen, maar misschien is dat ook niet nodig, het verhaal van de melding zelf heb ik duidelijk genoeg op papier gezet.

Lees verder Een berg in het drijfzand , deel 3

Een berg in het drijfzand, deel 2

Het gesticht

1985

Na een jaar studieschuld te hebben opgelopen besluit ik om de brui eraan te geven. Ik ga geen leraar worden. Ik heb ook helemaal geen zin om ooit voor een klas te staan. Bij de gedachte dat ik stage moet gaan lopen breekt het klamme zweet mij uit. Maar wat moet ik eigenlijk, zonder duidelijke voorkeur of ambitie? Dan valt mijn oog op een advertentie in de krant. Een  psychiatrische inrichting zoekt verpleegkundigen in opleiding. Studeren en geld verdienen, dat klinkt goed! Psychiatrische inrichting  klinkt  minder aantrekkelijk, maar impulsief schrijf ik een sollicitatiebrief en tot mijn stomme verbazing word ik nog aangenomen ook.

Lees verder Een berg in het drijfzand, deel 2