Basiscursus Autisme

Wat is autisme?

Als je deze vraag zomaar in het wild ergens loslaat krijg je waarschijnlijk een legio verschillende antwoorden terug. Meestal begint men dan met het omschrijven van vaak voorkomende kenmerken bij iemand met autisme, bijvoorbeeld dat er sprake kan zijn van een belemmering in de sociale omgang, het moeilijker kunnen duiden van emoties, het letterlijk nemen van figuurlijk taalgebruik of het heel strikt willen vasthouden aan vaste tijden en structuren.

Maar dat is geen antwoord op de vraag wat het precies is. Als je precies wil weten wat autisme is en hoe het werkt, dan is het misschien een idee dat je je eerst even verdiept in wat er nu daadwerkelijk gebeurt in de hersenen van iemand met autisme. Hoe praktischer je dat kunt uiteenzetten, hoe meer inzicht het geeft in de mogelijke kenmerken die het gevolg zijn van dat autisme.

Zo’n uitleg hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn.
Het kan zelfs heel kort. Binnen 30 seconden bijvoorbeeld.
Plus 10 seconden voor de vraag.

Zo, dat was het. Mensen met autisme krijgen zintuiglijke informatie gefragmenteerd binnen en moeten dus zelf de informatie tot een logisch geheel puzzelen.

Nog niet helemaal duidelijk?
Vooruit. Hieronder een iets uitgebreidere uitleg.
Om het af te leren.

Mooi, nu vergeet je nooit meer wat autisme inhoudt. En kun je je misschien ook een beeld vormen van wat dat autisme zoal voor gevolgen kan hebben in het dagelijks leven.


Weet je wat een superlogisch gevolg kan zijn van het hebben van autisme? Angst! Want als werkelijk niets van wat je om je heen meemaakt ook maar enige logica in zichzelf meedraagt, maar je steeds weer van voor af aan moet beginnen met puzzelen om je omgeving te kunnen duiden, in wat voor een wereld leef je dan? Natuurlijk geldt dit niet voor alle mensen met autisme even sterk. Er zijn verschillende gradaties. Waarbij je je overigens moet realiseren dat die gradaties niets met intelligentie te maken hebben.

Van Berckelaer vertelt over een man met autisme die bij haar op de kamer was toen er een hamer op tafel lag. Ze wilde die opruimen maar hij vroeg of ze ‘die dingen’ wilde laten liggen, zodat hij kon uitleggen hoe hij waarnam. “Hij zag die hamer dus niet als een ding maar als twee aparte dingen. Eén van hout en één van ijzer. Pas toen hij de hamer oppakte realiseerde hij zich dat het één voorwerp was en kon hij het gaan benoemen. Daarna begon hij te begrijpen waar het voor bedoeld was. Dat was dus timmeren en daarbij heb je spijkers nodig. Het bedenken van dat alles duurde zeven minuten. En dit is een zeer intelligente man.”

http://www.balansdigitaal.nl/media/9897/08-11-Berckelaer-BM6-2007%20%5B1405%5D.PDF

Voor iemand met ernstig autisme is de wereld eigenlijk altijd een bedreiging. Niets is in zichzelf logisch of duidelijk. Vandaar dat mensen met autisme zelf op zoek gaan naar patronen, of vasthouden aan herkenningspunten, of zich richten op details, om nog enigszins de regie vast te kunnen houden.  En vandaar dat mensen met autisme soms specifiek stereotiep gedrag vertonen, bijvoorbeeld door heen en weer te wiegen of zich heel lang op één voorwerp of gespreksonderwerp te focussen. Vaak zie je dat dit ‘gestoorde’ gedrag minder wordt naarmate men erin slaagt de omgeving voor deze mensen meer voorspelbaar te maken.


Goed. Tot zover deze korte basiscursus autisme.
Iedereen goed opgelet?

Mooi. Dan wilde Rineke tot slot nog even iets kwijt.

Advertenties

13 gedachten over “Basiscursus Autisme”

  1. Die Rineke heeft een flink ei gelegd:

    ” Wat een controle, wat een angst. Gelukkig is ook daar genezing voor mogelijk, en die begint bij Jezus. Door Zijn liefde en offer te aanvaarden en niet meer vast te houden aan je eigen zelfgerechtigheid, krijgt God de ruimte om je te genezen, zodat je vrij zult worden. Laat de regels eens los en kijk wat er dan gaat gebeuren. Dan ga je Jezus vinden en dan ben je waarlijk vrij!

    Groeten van Rineke”

    De wortel v autisme is blijkbaar angst, dat is de oorzaak, niks genen.
    Als ik Rineke goed begrijp hoeft de autist alleen maar Jezus vast te houden en te kappen met die zelfgerechtigheid 😦

  2. @engel: Illuminati-quatsch.

    Denk je nu écht dat “de industrie” het verband gaat toegeven? 😉

  3. @maf
    Ook regelmatig gehoord, inderdaad, dat vaccinaties een boosdoener zijn. Er gaan heel wat complottheorien de ronde over de gezondheidsindustrie die mensen eigenlijk ziek maakt.

  4. @Bokkepoot
    Dank voor deze wijze lessen.
    Ik houd me maar vast aan Rineke.
    Wat zit ik ook vast in patronen.
    Mijn bed uit, wassen, ontbijten, tanden poetsen, krant lezen, koffie drinken en poepen. Elke dag weer. Douchen, deo, ondergoed, aankleden. Ook elke dag weer. Ga zo maar door.
    Gelukkig kan ik ook waarlijk vrij worden.
    Geestelijke autist dat ik er ben.
    Heerlijk😇

  5. @rob

    Als ik Rineke goed begrijp hoeft de autist alleen maar Jezus vast te houden en te kappen met die zelfgerechtigheid 😦

    Zoiets ja.

    Eigenlijk vind ik het erbij halen van Jezus hier niet eens zo interessant – je gelooft of je gelooft niet, zou ik haast zeggen. Waar ik me vooral over verbaas is de manier waarop Rineke de kip en het ei lijkt om te draaien en een neurologische stoornis neerzet als symptoom van een geestelijke erfzonde. En dat terwijl ze aangeeft ‘jarenlange ervaring’ met autisme te hebben binnen haar eigen gezin, en zich ‘jarenlang’ hierin te hebben verdiept door ‘alles’ te lezen wat erover te lezen valt.

    “Dat ga ik even uitleggen”, zegt ze. Vandaar dat ik dacht: misschien moet iemand haar gewoon nog “even uitleggen” dat als je je een heel klein beetje inleeft in hoe een persoon met autisme de wereld om zich heen ervaart, je heel anders gaat kijken naar de reden waarom zo iemand ‘duidelijkheid wil hebben’, een ‘extreme vorm van controle’ nodig heeft en af en toe ‘door het lint kan gaan’ als deze patronen doorbroken worden door fijne mensen die vinden dat zo’n autist zich wel eens wat flexibeler zou kunnen opstellen.

    Maar blijkbaar werkt dat inlevingssysteem bij Rineke niet zo goed. Zou ze misschien een beetje autistisch zijn?

  6. Voor sommige christenen is het hele leven één groot ‘geestelijk gebeuren’. Het leven gaat over God, over de gevallen mens, over strijd, over zonde, over licht en duister, over engelen en demonen. Niet over gewone aardse mensen.

    Hersendelen die moeilijk met elkaar communiceren waardoor een autist een boom waarneemt als 1000 afzonderlijke blaadjes, geen mensen kan aankijken omdat de menselijke gelaatsuitdrukking een overweldigende zee is van informatie, of in een lokaal met 100 pratende mensen alle gesprekken tegelijkertijd te verwerken krijgt omdat hij of zij deze niet kan filteren, … dat is allemaal veel te simpel en te aards. Dus gaan we op zoek naar een geestelijke verklaring. Met als bijkomstig voordeel dat er wellicht nog iets weg te bidden valt.

    Eigenlijk denk ik dat dit is wat er gebeurt als je de wereld om je heen moet plaatsen binnen een extern referentiekader waar je je koste wat het kost aan vast wil houden.

Reacties zijn gesloten.