God op het voetbalveld

Stichting Agapè is altijd op zoek naar God. Maar nu blijkt God dan eindelijk gevonden: op het WK! Want aangezien God balkunstenaars als Messi en Ronaldo heeft uitgevonden – en God en voetbal daarom zo’n geweldige combi is – kijkt analyticus JC (nee, niet Johan Cruijff) graag naar het WK. En kijken wij naar het WK door de ogen van JC. Da’s logisch.

Hallo, bent u daar nog?

Maar die hele website is eigenlijk een beetje overkill. God is namelijk al behoorlijk aanwezig op het grasveld. En goed zichtbaar ook.

Voetballers lopen namelijk maar al te graag te koop met hun geloof. Kruisjes, schietgebedjes, getatoeëerde bijbelteksten en het hartstochtelijk kussen van het heilige gras: wie een beetje mee wil doen als voetballer slingert vrijmoedig zijn religieuze boodschappen de wereld in.

Voor de aftrap je teamgenoot nog even inzegenen? Zo gebeurd. Een T-shirt om te laten zien dat je bij Jezus hoort? Staat je goed. Een kringgebed als afsluiting van een gezegende wedstrijd? Geen probleem.

En natúúrlijk gaan we nog even met JC op de foto.

Ondertussen doen wij daar allemaal niet zo moeilijk over. Dus schieten we met Przemyslaw nog even snel een gebedje de lucht in, trotseren we met Wesley het dal van de schaduw des doods, en danken we God op onze knieën voor de overwinning van Heurelho.


Schaap bijt Wolf is niet vies van een beetje uiterlijk vertoon en vraagt:

Wat trek jij allemaal uit de kast om je geloof uit te dragen?

Advertenties

10 thoughts on “God op het voetbalveld”

  1. Grappig. Veel van die goedbetaalde heren roepen inderdaad hogere machten aan bij het betreden van het veld en heffen hun handen ten hemel als ze een doelpunt hebben gescoord.

    Gevraagd naar een getuigenis over het hoe en waarom hoor je dan de meest uiteenlopende verhalen en maar weinig over het heil dat de voorzienigheid te bieden heeft.

    Grootvaders, overleden broertjes en Maria worden ten tonele gevoerd maar een waarlijk getuigenis a la Billy G. of Jan van de B.
    hoor je never nooit.

    Help eens een arme, dan doe je wat…!
    (Zeg ik ook tegen mezelf…)

  2. Er zijn misschien maar 2 JC’s in de wereld die echt wat te zeggen hebben.
    Johan Cruijff. En Jezus Christus.

    De eerste JC zullen we ongetwijfeld weer op tv zien langskomen. Op deze site kijk je door de ogen van die tweede JC naar het WK in Brazilië.

    http://www.ikzoekgod.nl/voetbal/
    Mijnheer Cruijff kan tevreden zijn over de rangorde – zelfs Agapè zet hem een trapje hoger dan Jezus. 🙂

  3. Vergeet Julius Caesar niet. Maar er zijn er nog een paar van die beroemde JC’s.

  4. Op het voetbalveld lijkt het mij een rare gedachten dat God voor iemand is. Dat hij invloed heeft op de uitslag zal niemand beamen. Maar ik denk die illusie/gedachten wel vaker te zien. Bij mij is dat een van de druppels geweest. wel is waar nog niet de gene die de emmer deed overlopen maar dat is niet raar. Het is een menselijke blinde vlek die je niet alleen in het christendom tegenkomt.(ik denk wel dat ik het over de motor achter de meeste religies heb) Ik denk dat de mens een soort support gevoel nodig heeft bij het concurreren of competitie.. Een God is een ideale hulp omdat gevoel op te roepen.

  5. Iemand gisteravond laat nog gekeken naar de match tussen Allah en de Russisch-Orthodoxe God?

    Ik begreep dat het een gelijkspelletje is geworden, maar dat eerstgenoemde toch door is naar de volgende ronde.

    Voor wie de moeilijkheidsgraad meteen een stukje hoger is geworden, want dit weekend begint de Ramadan. 🙂

  6. @Maf: Jazeker. Maar Allah houdt wel van een uitdaging! Bedenk eens hoe groot getuigenis het zal zijn als zijn jongens met die handicap winnen van die godloze natie!!

  7. @Maf: Leuke site hoor!

    Daarom denk ik niet alleen graag na, ik droom nog liever.

    Stel je eens voor dat Suárez oprecht spijt betuigt. En stel je eens voor dat Chiellini voor Suárez opkomt en hem zijn dwaze daad vergeeft en openlijk uitspreek dat hij hoopt dat Suárez niet wordt geschorst, ook al weet je dat die schorsing gaat en moet gebeuren. En stel je eens voor dat Blatter himself in naam van de FIFA en de hele voetballiefhebbende wereld de schuld van Suárez op zich neemt, en vergeeft,

    Stel je eens voor dat Suárez, op basis van zijn oprechte spijt en op basis van onze liefde voor hem en de bal, gewoon met zijn Uruguay in de 1/8e finale aan de aftrap verschijnt.

    Kun je dat voor je zien?

    Dit is natuurlijk een poging om zijn lezing van het evangelieverhaal in te leiden. Maar wat betekent het als Blatter de schuld van Suarez op zich neemt? Dat soort woorden worden als het om Jezus gaat wat mij betreft ook veel te gemakkelijk uitgesproken. Ik begon dat toen ik nog geloofde op een bepaald moment echt een probleem te vinden. Want wat betekent dat voor gerechtigheid? En hoe kan iemand de schuld voor een ander dragen, laat staan voor de hele mensheid? Wat voor straf zou hij dan wel niet moeten ondergaan? Dan is drie uur aan een kruis toch peanuts? Wat is daar eerlijk aan?

    Misschien wil iemand daarop zeggen: genade is niet eerlijk. Dat klopt. En dat is ook meteen het probleem er aan. Genade zoals in zijn lezing van het evangelieverhaal laat onrecht overwinnen, herstelt niks. Dat is goedkope genade.

    Het idee van schuldovername is op zichzelf al moeilijk voorstelbaar. Als het om geld gaat, is dat nog simpel voor te stellen. Maar in bijna elk ander verband is het zo complex dat overname door een ander iets kunstmatigs heeft. Ik doe wel alsof ik het van je overneem, wordt het dan. Maar de ander van wie je het overneemt weet dat dat niet kan, omdat voldoening van schuld vaak ook iets zou moeten betekenen voor relaties. Dat kan een ander niet voor je rechtzetten. En sommige zaken zijn nooit meer te herstellen of te compenseren.

    Oftewel: niet doen. Gewoon schorsen die recidivist Suarez (de goede christenen zouden hem natuurlijk 49 laten bijten en vergeven doen alsof er niets gebeurd is), hopen dat Uruguay er in de volgende ronde tegen Colombia uitvliegt en een beetje medelijden hebben met de Italianen. Ik zou het verhaaltje daarom anders willen herschrijven: Luis Suarez en zijn elftal hebben zo’n spijt van hun wandaad die tijdens de wedstrijd onbestraft bleef, waardoor zij de wedstrijd konden winnen, dat ze hun plek in de achtste finale afstaan aan de Italianen. Dat vind ik eigenlijk een veel mooier verhaaltje. 😉

  8. That percentage includes Americans who pray for God to help their team (26 percent), think their team has been cursed (25 percent) or more generally believe God is involved in determining who wins on the court or in the field (19 percent).

    Hij heeft er in elk geval iets mee te maken, da’s wel duidelijk. 🙂

Reacties zijn gesloten.